Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beynin bu tür hasarları görmeYeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine gösteren kameralar gibidir. görme merkezimizde kullandığımız görüntü işleme alanlar, sembolleri işlemek için hazırlanmıştır. Ciddi kirli veya bozukluk bu işlemi yavaşlatabilir. Bu nedenle, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri güçleştiriyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bütün görme alanlarının sansür edilmesine sebep olabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi dünyanın kısmen karışık birbirine karışmış sebep olabilir. Bu durumda, görme organlarının fark etmez bir beşerî durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar, sembolleri kayıp ile baş ağrısı ve kafa karışıklığı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, hastaların dışında düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, görmedikleri düşük görüntüleri sadece anlamayabilir kayarlar. Çarpıcı olan ise, beynin bu durumda yapılan hasarları nedeniyle görme bölgesi bozuk durumunda. Örneğin, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görüntüleyebildiği kısmını bırakır. İşte bu en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Anton Sendromu falan çare görülür, hastaların görüneni kesin inanmak istediği gibi düşüncesine mümkün değildir. Bu durum, dünyaya bakış şeklimizi sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen hasarlar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görülmesine neden olabilir. Bunun ölçüt, görsel halüsinasyon bir sonucu dahilinde genellikle görüntü bozuklukları ile kendini gösterir. Nöral ağlar dış dünya kayıtsız görsel güdüsü almadığında, bellek depolarını kullanmaya çalışmalar çalışmaya başlar. Bitiş olarak, beyin eksik alanı, eski hafıza veya spontane üretilmiş sembolleriyle yerleştirir, bize gerçek olmayan bir gerçeklik sağlar. Bireyler bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman sahte olduğunu fark edebildikleri halde fazla şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel halüsinasyon gören her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı bulgularında, Parkinson hastalığı veya ciddi migren dahil. Charles Bonnet Sendromu, görmenin eksikliğine bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik beklenen. Görme alanındaki görülen şekillerin artçı olmadığını zihin ve idrak edebilirler. Bu nedenlerle, görsel halüsinasyon görüntüleri gören bireylerin, psikolojik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik muayeneleri geçirmeleri önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, önemli adımların atılmasını gerektirir. Hasta bireylerin zamanda kontrol edilmesi, beynin kendi kullanılabilir nöronları kullanarak gözle görülen yetileri tekrar edindirmeyi sağlayabilir. Verilen özelleştirilmiş göz geliştirme ve stratejik eğitimler, hastaların hassas noktalarını daha iyi fark etmelerine yardımcı olur. Bu rehabilitasyonlar, bireylerin çevrelerini üst düzeyde taramayı sağlamayı destek verir, yaralanmalara karşı koruma azalabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler birlikte özgür yaşamlarını başarılı olabilir.